Auckland -> Te Anau

Onze vlucht naar NZ verliep heel vlot. Tegen alle verwachtingen in hebben we lekker gegeten, leuke films gezien en goed geslapen. Omdat er op alle vluchten een stoel naast ons vrij was, lagen we na wat puzzelwerk en een flesje (schuim)wijn al gauw languit te dromen.

Sydney Opera House vanuit de lucht

In Auckland zelf ging het wat moeizamer. Eerst weigerde onze verhuurmaatschappij Jucy onze VISA-kaarten, waardoor het er eventjes uitzag dat we onze (gedrocht van een) campervan niet konden krijgen. Gelukkig was geld afhalen wel mogelijk, wat de Jucy mevrouw flink wat rekenwerk opleverde :) (bijgevolg moest Tim zijn eerste minuten in NZ al lopend doorbrengen op zoek naar een ATM).

Links rijden bleek een ander obstakel. Een aantal keer weerklonk een paniekerig 'links, links, LINKS!' doorheen de camper, waarop Tim zichzelf probeerde te redden met een 'ik wist het wel hoor'. De NZ wegen zijn ronduit prachtig. Je zou het land alleen al bezoeken om wat op Highway 1 rond te rijden. Onderweg kom je alle landschappen ter wereld tegen. De Engelse groene heuvels, Noorse fjorden, Vlaamse plat pays met koeien inbegrepen, Spaans rotslandschap, Toscaanse weilanden, ...

Zoals gezegd moesten we ons hard haasten van Auckland in het noorden van het noordereiland naar Te Anau in het zuiden van het zuidereiland. Een beetje gestresseerd vertrokken we: ruwweg 2000km overbruggen met onderweg een geboekte ferry. We waren niet zeker dat we het zouden halen ...