Tokyo II

We eindigen waar we beginnen. Terug in Tokyo hadden we nog enkele dagen tijd om de overige tempels en bezienswaardigheden te bezoeken. Onder andere het keizerlijk paleis, het Meiji shrine, een zen-sessie, ikebana bloemschikken, een sumo-training en een shinto-shrine met een lange rij rode tori poorten vormden een waardige afsluiting van onze Japanse ervaring.

Onze laatste bestemming, Bangkok, zal helaas een verblijf in de luchthaven worden. De Red Shirts zijn alweer de straten aan het bezetten, en het laatste nieuws is dat het leger zich klaar maakt om ze allemaal te verdrijven. Maar goed, we mogen van geluk spreken dat het maar 24u wachten is. Als we een weekje vroeger waren zaten we nu waarschijnlijk nog steeds vast.

En dus is dit, zucht, het einde van 'the trip of a lifetime'. Het serieuze leven van volwassenen staat voor de deur, waar er geen tijd meer is om even een half jaar de wereld te ontdekken. Maar ook daar kijken we allebei enorm naar uit. Ons eigen 'gezinnetje', een uitdagende baan, en alle grote momenten die we nog moeten beleven. Geen traantjes dus, enkel onbeschrijfelijk mooie herrineringen.

Tot snel!

Tim en Bettina

Mount Fuji

De eerste keer dat we in de buurt van Fuji-san ("meneer fuji") verbleven, was het een regenachtige dag, waardoor we de berg zelf nooit konden bewonderen. Omdat de mensen zeiden dat dat normaal was, waren we dus nogal zenuwachtig toen we er op weg naar Tokyo nog een keer overnachtten. Maar ons geduld werd beloond. Het moment dat we op de highway voorbij een bocht reden en de gigantische slope en de besneeuwde top zagen, waren we allemaal erg onder de indruk. Toen we even later merkten dat de sakura hier nog niet verdwenen was, en we twee Japanse iconen samen konden zien, kon de pret niet op.

Bettina presents: Fiju-san

De dag daarna behield de berg echter zijn reputatie, en verstopte zich achter een dik pak wolken. We lieten ons toch niet ontmoedigen, en reden naar het hoogst bereikbare punt (leuk weetje: op weg hiernaar hebben de gekke Jappanners de asfalt zo gelegd, dat als je er aan 60 km/u over rijdt, je een traditioneel kinderliedje over Mt. Fuji hoort). Het klimseizoen was nog niet officieel begonnen, dus de top halen was onmogelijk, maar zo hoog mogelijk klimmen in onze beschikbare tijd kon Tim toch niet laten.

Nikko

In tegenstelling tot de meeste tempels in Japan, is het Toshogu Shrine in Nikko goed onderhouden, om zijn originele pracht en praal te bewaren. Bovendien zijn deze tempels op zich al zeer overdadig versierd. Waar in Kyoto de verf en het bladgoud al lang van het hout zijn afgesleten, zijn alle kleuren en details in Nikko nog steeds aanwezig. De meningen hierover zijn verdeeld. Veel mensen vinden die overdaad kitcherig, maar wij vonden het minstens even mooi.

Matsumoto

Naar Matsumoto kom je om dezelfde reden als naar Himeji: het prachtige kasteel. Als contrast met het 'zilverreigerkasteel' van een week geleden, is het 'zwartkraaiennest' kleiner en eenvoudiger. Buiten de donjon staan er geen gebouwen meer recht, maar dit brengt als voordeel met zich mee dat je van alle kanten adembenemende zichten op de zwartwitte muren krijgt.

Toen we 's ochtends aankwamen was alles bedekt met een dik pak sneeuw ...

... die een paar uur later volledig verdwenen was.

Ons hotel bood een kimono-fitting en theecermonie aan. Bettina gaf de hare met veel tegenzin terug.

Takayama

We hebben urban Japan achtergelaten, en zijn de bergen in getrokken. Hier zijn de steden iets minder groot (dus nog steeds heel groot), en worden ze afgewisseld door mooie berglandschappen. Takayama is een typische bergstad. In het centrum bewaart het nog een authentiek stukje, met kleine straatjes vol houten gebouwen, waarvan je sommige kan bezoeken. Ook de volkse sfeer is er bewaard gebleven, en dat hebben we aan de lijve kunnen ondervinden. 2 keer per jaar vindt er een groot festival plaats, met als centerpiece de yatai. Deze hoge, overdadig versierde karren komen uit hun schuren, begeleid door het nodige entertainment (wandelende monniken, kinderen die een leeuwendans uitvoeren, en helse muziek). De climax van het festival is de avondoptocht, wanneer de yatai, verlicht met lampions, door de straten worden geparadeerd.



Even later stopten we in een dorpje waar alle huizen in hun originele staat van 400 jaar geleden gerestaureerd waren.

ninja Bettina had het koud

zelfs de postbode kleedt zich op als toen

Nara

Als eerste echte hoofdstad van Japan, bezit Nara enkele van de oudste Japanse tempels. Horyuji is een houten tempelstad, waar de oudste gebouwen, beelden, muurschilderingen teruggevonden zijn.

De achthoekige Hall of Dreams

Ook het park Nara-koen staat vol schrijnen en tempels. Je wandelt dan tussen de sakura, vijvers en herten door van pagode naar heiligdom.

'Great good fortune' voor Bettina, die haar toekomst liet voorspellen

Het meest impressionante zicht van de dag was Todai-ji, het grootste houten gebouw ter wereld, en het gigantische boedhabeeld dat het huisvest.

Himeji

Een van de grootste en mooiste kastelen bevindt zich in Himeji. Je kan bijna alle kamers in dit ingewikkelde complex bezoeken, inclusief de 6-de verdieping van de Donjon.



PS: voor meer en betere foto's van elke Japanse bestemming is het wachten tot alle 3 camera's zijn overlopen, iets dat tot BE zal moeten wachten.

Kyoto

Kyoto bezit een paar duizend tempels. Veel te veel om te bezoeken, dus volgt er hier een bloemlezing.

Maar voor we daar aankwamen, stopten we even in Inuyama. Eerst in de reeks van veel superlatieven, staat in Inuyama het oudste kasteel van Japan.



In Kyoto stad hadden we drie dagen om de belangrijkste bezienswaardigheden in redelijk hoog tempo bezocht te krijgen. De toppers zie je hieronder:

Kinkakuji of het Gouden Paviljoen

De Kyumizu-dera is op stelten tegen een bergwand aangebouwd

De indrukwekkende Chinese poort van Nishi-Honganji

De To-ji pagode is omringd door een park vol kersenbloesems

De bekendste Zen tuin: Ryoan-ji

Kamakura

Toen we in de verhuurmaatschappij aankwamen bleek dat de "Engelstalige" GPS gewoon "English-enabled" was, wat zoveel betekent als "we hebben enkele knoppen en instructies vertaald, en de rest zo gelaten". Het duurde dus nog meer dan een uur voor we wisten hoe we adressen konden ingeven, en we konden vertrekken naar Kamakura.

In Kamakura hebben we een 6-tal tempels bezocht. Klinkt eentonig, maar elke bezienswaardigheid had zijn eigen speciale kantje. De ene had nog originele houten gebouwen (de meeste tempels zijn betonnen reconstructies, door de vele oorlogen en aardbevingen), een andere een prachtige tuin vol sakura bomen. Er was zelfs een tempel met een kleine grot waar in de zijkanten boedhabeelden waren uitgehouwd.




Het hoogtepunt was geen tempel, maar een standbeeld: de Daibutsu. Deze 15m hoge bronzen boedha stond ooit in een tempelgebouw, maar toen dit is afgebrand hebben ze het niet herbouwd. Gelukkig maar, want de charme van de Daibutsu is de indruk die je krijgt van dit statige beeld in de open lucht te zien.

Tokyo I

We beginnen en eindigen ons Japans avontuur in Tokyo. Het voorsmaakje was alvast fantastisch. Japan is nu midden in het sakura-seizoen, wat betekent dat de kerselaars die hier overal geplant zijn vol lichtroze bloesems staan. Dat is nogal een "big thing" hier, het hele land gaat in een hanami-frenzy (hanami betekent bloemen kijken). Ze zetten zich dan heel de dag op een plastic zeil onder een sakura boom, en drinken de hele dag door sake of bier. Zeer druk, zeker in vergelijking met Australie of Nieuw-Zeeland, maar we lieten ons niet tegenhouden en waren even enthousiast als de dronken Japanners.