Kamakura

Toen we in de verhuurmaatschappij aankwamen bleek dat de "Engelstalige" GPS gewoon "English-enabled" was, wat zoveel betekent als "we hebben enkele knoppen en instructies vertaald, en de rest zo gelaten". Het duurde dus nog meer dan een uur voor we wisten hoe we adressen konden ingeven, en we konden vertrekken naar Kamakura.

In Kamakura hebben we een 6-tal tempels bezocht. Klinkt eentonig, maar elke bezienswaardigheid had zijn eigen speciale kantje. De ene had nog originele houten gebouwen (de meeste tempels zijn betonnen reconstructies, door de vele oorlogen en aardbevingen), een andere een prachtige tuin vol sakura bomen. Er was zelfs een tempel met een kleine grot waar in de zijkanten boedhabeelden waren uitgehouwd.




Het hoogtepunt was geen tempel, maar een standbeeld: de Daibutsu. Deze 15m hoge bronzen boedha stond ooit in een tempelgebouw, maar toen dit is afgebrand hebben ze het niet herbouwd. Gelukkig maar, want de charme van de Daibutsu is de indruk die je krijgt van dit statige beeld in de open lucht te zien.